اين سياره در مدار ستاره کم فروغي به نام "Gliese 581" که فقط 20 سال و شش ماه نوري از زمين فاصله دارد در صورت فلکي "ميزان" (Libra) کشف شده است.
دانشمندان اين کشف را با کمک تلسکوپ 6/3 متري "اسو" (رصدخانه جنوبي اروپايي) انجام داده اند.
آنها مي گويند دماي ملايم سطح سياره بدان معني است که هرگونه آبي در آن احتمالا در حالت مايع وجود دارد و اين موضوع شانس وجود حيات در آن را افزايش مي دهد.
استفان اودري از رصدخانه ژنو که نويسنده اصلي مقاله اي علمي در اين باره است مي گويد: "ما تخمين زده ايم که ميانگين دماي اين 'ابرزمين' چيزي ميان صفر و 40 درجه سانتيگراد باشد، و بنابراين آب در آن در حالت مايع خواهد بود."
"به علاوه، شعاع آن تنها بايد يک و نيم برابر شعاع زمين باشد، و مدل ها پيش بيني مي کند که اين کره يا سنگي است - مثل زمين - يا پوشيده از اقيانوس ها."
خاوير دلفوسه، از اعضاي تيم محققان دانشگاه گرنوبل، افزود: "همانطور که مي دانيم آب براي وجود حيات اهميت اساسي دارد."
به اعتقاد وي اين سياره ممکن است به هدف خيلي مهمي براي ماموريت هاي آينده فضايي جهت يافتن زندگي فرازميني بدل شود.
در اينگونه ماموريت ها تلسکوپ هايي در فضا قرار داده خواهد شد که مي توانند "نشانه هاي" نوري گوياي وجود فرآيندهاي بيولوژيکي را رديابي کنند.
اين رصدخانه هاي فضايي در پي رديابي آثار گازهاي جوي مانند متان و حتي نشانگرهاي کلوروفيل، رنگدانه هاي گياهان زميني که نقشي حياتي در فتوسنتر بازي مي کنند، برخواهند آمد.
رديابي 'غيرمستقيم'
اين سياره خارجي کوچکترين سياره يافت شده تا به امروز است و ظرف تنها 13 روز يک دور کامل حول ستاره مرکزي مي گردد.
در اصطلاح منجمان به سياراتي که حول ساير ستاره ها غير از خورشيد مي گردند سياره خارجي گفته مي شود.
فاصله اين سياره از ستاره مرکزي چهارده بار کمتر از فاصله زمين از خورشيد است.
با اين حال با توجه به اينکه اين ستاره مرکزي کوچکتر و سردتر - و در نتيجه کم فروغ تر - از خورشيد است، سياره مورد نظر در "ناحيه قابل سکونت" اطراف آن، يعني ناحيه اي که آب مي تواند در آن به صورت مايع باشد قرار دارد.
 |
|
| گليسه 581 خيلي کم فروغ تر و خنک تر از خورشيد است |
منظومه گليس 581 توسط رصدخانه جنوبي اروپايي (European Southern Observatory) در لا سيلا واقع در کوير آتاکاما شناسايي شد.
پژوهشگران براي اين اکتشاف، از يک ابزار بسيار حساس که مي تواند تغييرات بي نهايت کوچک در شتاب يک ستاره هنگام کشيده شدن توسط نيروي گرانش سياره اي در آن اطراف را اندازه گيري کند استفاده کردند.
منجمان هنوز مجبور به توسل به اين شيوه ها هستند زيرا تلسکوپ هاي فعلي قادر به عکس گرفتن از اجرام آسماني خيلي دوردست و کم فروغ مانند سيارات خارجي نيستند، به ويژه اگر در نزديکي ستاره اي درخشان قرار داشته باشند.
تاکنون وجود سه سياره در منظومه گليس 581 استنباط شده است. به غير از "اَبَر زمين" دو سياره ديگر يکي 15 برابر زمين و ديگري 8 برابر زمين در اين منظومه وجود دارد.
کشف تازه باعث هيجان زيادي ميان دانشمندان شده است.
از ميان 200 سياره خارجي که تاکنون کشف شده، شمار بسيار زيادي از آنها غول هاي گازي از نوع مشتري هستند که دماي آنها به علت نزديکي به خورشيدهاي داغ، بسيار بالاست.
اليسون بويل، مسئول بخش نجوم در موزه علوم لندن در مورد اين اکتشاف گفت: "از همه سياراتي که تاکنون در اطراف ساير ستاره ها پيدا کرده ايم، اين يکي طوري به نظر مي رسد که گويي حاوي مخلفات لازم براي حيات باشد."
"فاصله اش از ما 20 سال نوري است يعني به اين زودي ها به آن پا نخواهيم گذاشت و بايد منتظر انوع تازه فناوري هاي رانشي که مي تواند در آينده تغيير کند باشيم. و واضح است که تلسکوپ هاي قدرتمندي را بر آن متمرکز خواهيم کرد تا ببينيم چه مي توانيم رؤيت کنيم."
"اينکه آيا جاي ديگري (غير از زمين) زندگي وجود دارد يا نه سوالي اساسي است که همه ما مي پرسيم."